Dünyanın vefası ağaya,beye,
Kahrını çeken hep fakir fukara.
Boş çikar elini atsa her neye,
Görülür her zaman hakir fukara.

Boğulur hayatın hendesesinde,
Kahır alır verir her nefesinde,
Nağmeler hüzündür hazin sesinde,
Sanmayın zevkinden şakır fukara.

İçin için ağlar,saklar yaşını,
Elemle pişirir her gün aşını,
Düşünür düşünür eğer başın,
Yürütür boş yere fikir fukara.

Şaşar kalır zamanenin fendine,
Kendi vurur ilk kazmayı bendine,
Çaresiz haliyle kendi kendine,
Oturur beddua okur fukara.

Savrulur ömrünün sam rüzgârında,
Kavrulur her gece gam rüzgârında,
Daha hayatının ilk baharında,
Çile çözer,çile dokur fukara.

İbrahim Sağır

Oy Ver :