Rüzgar, üstüne estiğinde duyarsın belki,
Fırtınaya savurduğum sözcüklerimi,
Bir gölün kenarında görürsün belki,
Suda çözülmüş hayat resmimi.....
Güneşten ruhuma sinen gölgeler,
Konuşuyor yerlere benim yerime,
Yokluğun varlığımda ve neyleyim
Varlığım yokluğunda yaşıyorum öylesine,
Öylesine dalıp dalıp gidiyorum ki
Ben bile tanımakta zorlanıyorum kendimi
Seni ezberlemekten kendimden az hatırlıyorum
Sen de unutmuşsan beni eğer,
Bilki sen dolusu bir ben batacak,
Hüzün dağlarının arkasından.
Seni beraber götürmüş olacağım.
Artık olmayan benle olan hayalin;
Artık yalnız ?böyle? ikimiz,
Artık bu türden bir benle sen kalırız,
Sonsuzluğun ulu orta yerinde,
Bir benle sen kalırız ;
Bir ben
Bir sen
Unutuluşta unutma o halde
Bir sen hatırlasa yeter ben için......

Oy Ver :